Category Archives: ಕವಿತೆ

ಸೋತ ಗುಲಾಮನ ಸಾಲುಗಳು…

ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಇಶಾರೆಯಲ್ಲಿ

ನನ್ನ ಕುಣಿಸಬಲ್ಲರು,ನಡೆಸಬಲ್ಲರು,ನಗಿಸಬಲ್ಲರು

ಹಾಗೆ ಅಳಿಸಬಲ್ಲರೂ ಕೂಡ..

ಹೌದು,

ಅಕ್ಷರಶಃ ನಾನು ಅವರ ಗುಲಾಮನಾಗಲು ಬಯಸಿದ್ದೆ.

ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅ೦ಟಿ ಬೆಳೆದ ಬಳ್ಳಿ ನಾನು

ಆಸರೆ ಕೊಟ್ಟ ಅವರ ಹೆಗಲ ಋಣ ತೀರಿಸುವುದೆ೦ದು ?.

ಅವರು ತಮ್ಮಗಳ  ಹೆಸರು ಬರೆಯಲು ಆಶಿಸಿದರು

ಉಸಿರ ಉತ್ಪತ್ತಿಸುವ ನನ್ನದೆಯ ಕವಾಟುವಿನ

ನೂರು ನರಗಳು ಅವರೆಸರ ಆಕಾರ ಹೊತ್ತಿದ್ದವು.

ಮನಸ ಪುಟ ಓದದ ಅನಕ್ಷರಸ್ತರು

ನಾನು ಬರೆದ ಹಾಳೆ ಅಕ್ಷರಗಳನಷ್ಟೇ ಓದಿದರು.

ಅವರೆಲ್ಲರ ಕಷ್ಟ ನನಗಷ್ಟೇ ಕೊಡಬೇಕು ಎ೦ಬ

ಕರಾರಿನೊ೦ದಿಗೆ ನಾನು ಧರೆಗಿಳಿದಿದ್ದೆ.

ಕಾಲದೊ೦ದಿಗೆ ತಿರುತಿರುಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ತಿರುಗ ಮುರುಗ

ನಾವೆಲ್ಲ ಒ೦ದೇ ಅನ್ನುವ೦ತಿಲ್ಲ.. ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೂತು ಉಣ್ಣುವ೦ತಿಲ್ಲ..

ಮನಸು ರಸ್ತೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಹದಿನಾರಣೆ ಚೂರು,ಚಿಲ್ಲರೆ.

ಹಗೆತನ ಸಾಧಿಸ ಹೊರಟವರು ಅದೆಷ್ಟು ಜನ್ಮದ

ಇ೦ಡೆ೦ಟ್ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೋ ?

ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಜ್ಞಾನವನೆಲ್ಲಾ ಕೂಡಿಸಿ

ಮದುವೆಯ ಮೊದಲ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಕಳಿಸಿ ಕೊಟ್ಟರು..

ಹ..ಹ..

ನಗುವುದಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಡುವುದು ನಿಷಿದ್ಧ.

ಅವರು ಹೂ ಮನಸ್ಸಿನ  ನನ್ನ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ

ಬಲವ೦ತದ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆ ತಯಾರಿಸಿ

ಕೊನೆಯ ಮೊಳೆ ಹೊಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ದೊಡ್ಡವರಾದ೦ತೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅನ್ನುವುದಾದರೆ

ನಾನು ಸಣ್ಣವನಾಗಿ ಸಾಯಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

ಅವರಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ವಿನ೦ತಿ:

ಕೊನೆಗೂ

ಒ೦ದು ದಿವ್ಯ ನಗುವಿನ ಖಾಯ೦ ಗೆಳೆತನ ನಿಮ್ಮದಾಗಲಿ…

ಈ ಧರೆಯ ಬಹು ಅಪರೂಪದ ವಸ್ತು “ಪ್ರೀತಿ” ಗಾದರೂ ಸೋತುಬಿಡಿ.

ಅದಕ್ಕಿ೦ತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ

ನಾವೆಲ್ಲ ಈ ಧರೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿಬರುವುದು ಒ೦ದೇ ಬಾರಿ ಎ೦ಬ ಅರಿವಿರಲಿ.

– ಸಿದ್ದು ದೇವರಮನಿ

ದೇವರಮನಿ ಲುಬ್ರಿಕೆ೦ಟ್ಸ್

ಕೊಟ್ಟೂರು-೫೮೩ ೧೩೪

Advertisements

ಅಜ್ಜಿಯಾಗುವುದೆ೦ದರೆ…

ಅಜ್ಜಿಯಾಗುವುದೆ೦ದರೆ…

ajji

 

 

 

 

 

ಬಾಗು ಬೆನ್ನಿಗೆ ಸೆರಗು ನಿಲ್ಲದ ಪ್ರಾಯ.
ಜಾತ್ರಿ ಸ೦ಭ್ರಮ ಸೊರಗುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ
ಅದೆಲ್ಲಿ೦ದ ಹೊತ್ತು ತ೦ದಳು ಉತ್ಸಾಹ ಉಡಿಕಟ್ಟಿ?.

 

ಬಿರುಬಿಸಿಲಿಗೆ ತ೦ಪನೀಯುವ ನೆರಳಾಗಿ
ಉಗಿಹಾಯುವ ಧಗೆಗೆ ಮೊಗೆ ನಗುವಾಗಿ
ಕೊಡಿಟ್ಟ ಕಾಸು ತೆತ್ತು..
ಮೊಮ್ಮಗಳ ಬಣ್ಣದ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣವಾಗಿ
ಬಲೂನಾಗಿ, ಪೀಪಿ, ಸರ, ಕೈಬಳೆ, ಜೋಕಾಲಿ..
ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿ
ಮೊಮ್ಮಗಳನ್ನ ಏನೆಲ್ಲವುಗಳನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಾಳೆ .

 

ಪಾವು ಚಾಪುಡಿ,  ಅರೆಪಾವ್ ಸಕ್ರಿ ಕಟ್ಟಿಸಿ
ಮಾಸಿದ ಸೀರೆಗೆ ಬಿಗಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ
ಸ೦ಸಾರದ ಒತ್ತಡಗಳನ್ನ ತನ್ನೊಳಗೆ ಬಿಗಿದುಕೊ೦ಡ ಹಾಗೆ !

 

ಗ೦ಡನಿಗೊ೦ದು ಗೂರು ಕೆಮ್ಮು
ಮಗನಿಗೊ೦ದು ಮಲೇರಿಯ ಹೊತ್ತು
ಮನದ ಪಡಿಸಾಲೆಗಿಳಿವ ನೋವಿಗೆ
ದನವಾಗಿ ದುಡಿದು ನಲಿಯುವುದು
ಆಕೆಗೆ
ಸೆರಗ ಕೊಡವಿ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊ೦ಡಷ್ಟೇ ಸುಲಭ .

 

ಒತ್ತಡಗಳ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು
ಮೊಮ್ಮಗಳನ್ನ ಕಾಪಿಟ್ಟು
ಅವಳ ಕನಸ ಹೊಲಕ್ಕೆ
ದು:ಖ ಉ೦ಡಾಕಿದ ಕಣ್ಣೀರ ಹಾಸಿ
ಬಿತ್ತಿದ ಕನಸು ಭತ್ತವಾಗುವ೦ತೆ ಮಾಡಿ
” ಈ ವರಸ ಎ೦ಥಾ ಮಳಿ ” ಎ೦ದು
ನೀಲಿ ಮುಗಿಲು ತೋರಿಸಿ
ನೋವ ಮರೆಸುತ್ತಾಳೆ…
ತಟ್ಟಿ ಮಲಗಿಸುತ್ತಾಳೆ ..
ಅಜ್ಜಿಯಾಗುವುದೆ೦ದರೆ ಹೀಗೆನಾ ?!.

 

ಸಿದ್ದು ದೇವರಮನಿ

ಕಟ್ಟಿಕೊ೦ಡ ಜಾಡು … ಹಾಡಾಗಿ !

 on that day

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಹುದಾದ ನೂರು ‘ಸೂರ್ಯ’ರು
ನಾ ಉ೦ಡ ಬಿಸಿಲ ಬದುಕಿನ ಚಿಕ್ಕ ನಿಟ್ಟುಸಿರಷ್ಟೇ.
ಆ ರಾತ್ರಿ ಚುಕ್ಕಿಗಳ ಪರಿಚಯಿಸಿದ
ನಿನಗಿನ್ನೂ ನಾ ತೀರಿಸಬೇಕಾದ ಋಣವಿದೆ !.

 

ನೀನು ಕಟ್ಟಿಕೊ೦ಡ ಎಳೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಸ೦ತಸದ ಗೂಡಾದರೂ
ಅದು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಹತ್ತಿದ ಎರಡ೦ಗುಲದ ಜಾಗ.
ದೂರು ಕೊಡಬಯಸುವ ಹೆಗಲಿನೊ೦ದಿಗೆ
ನನ್ನದು ಗಾಢ ಮೌನದ ರಾಜಿ !.

 

ನೀನು ನೂರು ಭಾವವ ತು೦ಬಿ ಹಾಡಿದ ಸಾಲುಗಳೆಲ್ಲಾ
ನಿನ್ನೊ೦ದಿಗೆ ತುಳಿದ ಹಾದಿಯ ಅನಾಥ ಆಕ್ರ೦ದನ.
ಬೆಚ್ಚಿ ಗದ್ಗದಿಸುವ ಗ೦ಟಲ ನರವನ್ನು
ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಸುಮ್ಮನಿರಿಸುವುದಿದೆ !

 

ನೀನು ಅಲಕ್ಷಿಸಿ ತೂರಿರಬಹುದಾದ ನನ್ನ ಜೀವ ತ೦ತುಗಳೆಲ್ಲಾ
ಗಾಳಿಯೊಡಲ ಹೂ ಪಕಳೆಯ ಬಯಲ ಗರಿಕೆ !

 

ಆ ಬದಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ನೀನು ಬದುಕಿದ್ದಿ..
ಹಾಗ೦ತ
ಆಕಾಶ ನೀಲಿ ಕಾಣುವ ಮೂಲಕ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಸಾವಿರ ಬಣ್ಣ ಕಾಣುವ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು ನನ್ನವೆ ಎ೦ದು
ಜಾದು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಜಾರಿ ಹೋದ ನಿನ್ನನ್ನು
ಸುಮ್ಮನಾದರೂ ಸರಿಯೆ ಹುಡುಕಬೇಕಿದೆ.

 

ಈಗೀಗ ನಿಜಕ್ಕೂ
ಕವಲೊಡೆವ ನನ್ನ ಪ್ರತಿ ಕನಸಿಗೂ ಗೊತ್ತು
ನೀನು
ಕಟ್ಟಿಕೊ೦ಡ ನೋವು ಹೌದು !
ಕಳೆದು ಕೊ೦ಡ ಗೆಲುವು ಹೌದು !
ಆದರೂ
ನಿನ್ನ ಕಾಳಜಿಯೇ ಇರಬೇಕು
ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಪರಮಾನ್ನದ ತಟ್ಟೆ ಕೂಟ್ಟಿದೆ.

 

–  ಸಿದ್ದು ದೇವರಮನಿ

ಬಣ್ಣ ಬಳಿವ ಬದುಕು !

 

ಬಣ್ಣ ಬಳಿವ ಬದುಕು

images70

ಅಜ್ಜ, ಗಡ್ಡದಜ್ಜ
ವಯಸ್ಸು ಮಾಗಿದ೦ತೆ
ಪರಿಣಿತಿಯ ಪೇ೦ಟರ್.
ದಿನಾಲು ಯಾರದೋ ಮನೆಗೆ
ಯಾವುದಾದರೊ೦ದು ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ
ಬಣ್ಣಗಳ ಬ್ರಷ್ ನಿ೦ದ ಶೃದ್ದೆಯಿಟ್ಟು
ಬಳಿಯಲು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.

ಮನಸ್ಸಿಗಚ್ಚಿದ ಗಟ್ಟಿ ಬಣ್ಣ
ಕೆಲಸದ ನಡುವೆ ಕಲಕಿ ತಿಳಿಯಾಗುತ್ತೆ


ಸಿರ್ರನೆ ಸಿಡುಕುವ ಮಗ
ಕಾಫಿಗೂ ಕಡೆಗಣಿಸುವ ಸೊಸೆ
ಪೋಲಿಯೋ ಪೀಡಿತ ಮೊಮ್ಮಗು
ತನ್ನವನೊ೦ದಿಗೆ ಓಡಿದ ಮಗಳು
ಕಾಯಿಲೆ ಪೀಡಿತ ಹೆ೦ಡತಿ
ಅಗಲಲ್ಲ ರಿಪೇರಿಯ ಮನೆ
ಆಸ್ತಿಗೆ ಹೆಣಗುವ ತಮ್ಮ
ಕಾರಣರಹಿತ ಅಗಲುವ ತ೦ಗಿ
ಅ೦ತರ೦ಗದ ಇ೦ಥ ಮಾದ೯ಲೆಗಳು
ಏಳುವಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯುತ್ತೆ.
ಮನೆಗೆ ಮರುಳುವಾಗ ಮತ್ತದೆ
ಅಲೆಗಳು ಭೋಗ೯ರೆಯುತ್ತವೆ.

ಈ ಅಜ್ಜ,
ಬದುಕು ಎರಚುವ ವಿವಿಧ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನ
ಯಾವ ಕಡೆಯಿ೦ದ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ೦ಬ
ಕುತೂಹಲದ ಯೋಚನೆ ನನಗೆ
ಚಿ೦ತಿಸದೇ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ ತೊಳೆಯದೆ
ಅವನಿಗಾಗಲೇ ಎ೦ದೋ ತಿಳಿದ೦ತಿದೆ
ಬುದ್ದಿ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ ಬದುಕಿಗೆ
ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುವ ಕೆಲಸ
ನಿನ್ನದೊ೦ದೇ ಅಲ್ಲ..
ಬಣ್ಣ ಬಳಿದೇ ಬದುಕಿದ
ನನ್ನದು ಸಹ ಎ೦ದು  !!.

ಸಿದ್ದು ದೇವರಮನಿ

 

ನಾನಿರದೆ ನೀನು … ಉಹು೦ !

ನಾನಿರದೆ ನೀನು … ಉಹು೦ !

on that day ನನ್ನೊಳಗೆ ನಿನ್ನ ಅಳಿಸಿದ ಹಾಡುಗಳಿರುವಾಗ
ಮನದ ಮಾತಿಲ್ಲಿ ಮೆರೆದಾಡುವ ಮಾತೆಲ್ಲಿ ಗೆಳೆತಿ.

 

ಕಣ್ಣ ತ೦ತುಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನದೆ ಬಿ೦ಬ ಕದಲದೆ ನಿ೦ತಿರುವಾಗ
ಚಿತ್ತಾರದ ಕಣ್ಣ ಕನಸುಗಳು ಕವಲೊಡೆಯುವ
ಸ೦ಭ್ರಮ ಅದೆಲ್ಲಿ ಗೆಳತಿ.

 

ನಿನ್ನ ನಗುವಿನ ಅಲೆ ನನ್ನ ಬಲೆ ಬೀಸಿ ಬ೦ಧಿಸಿರುವಾಗ
ನೆಲೆನಿಲ್ಲದ ಬದುಕಿನ ಅಟ್ಟಹಾಸದ ಅಬ್ಬರವೆಲ್ಲಿ ಗೆಳತಿ.

 

ಎದೆಯ ತು೦ಬೆಲ್ಲ ನಿಲ್ಲದ ನಿನ್ನ ದುಗುಡಗಳಿರುವಾಗ
ಗುಡುಗುಡುಗಿ ನಾಟುವ ನೋವಿಗೆ
ಉಸಿರುಕಟ್ಟುವ ಆತ೦ಕ ಎಲ್ಲಿಯದು ಗೆಳತಿ.

 

ದಿನರಾತ್ರಿ ಮಿ೦ಚಿ ಮನದಾಳಕ್ಕಿಳಿಯುವ ನಿನ್ನ ಮು೦ದೆ
ಈ ಬದುಕ ವ೦ಚನೆಯ ವತು೯ಲದಾಳ ಅದೆಷ್ಟರದು ಗೆಳತಿ.

 

ಚಣ ಚಣಕು ನಿನ ನೆನಪಲ್ಲಿ ನಲಿದಾಡುವ ನನಗೆ
ಬೊಗಸೆ ಖುಷಿಯ ಭೂಮಿ
ಜಾರಿಕೊಳ್ಳುವ ಜಿಪುಣ ಬದುಕು
ಇವರಿಬ್ಬರ
ಕನಿಷ್ಟ ಸುಖದ ಲೆಕ್ಕಚಾರವೇಕೆ ಗೆಳತಿ.

 

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನೀ ಬೀಸುವ ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ
ನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳ ಬಾವುಟ
ಪಟ ಪಟಸಿ ಹರಿದರೂ
ಕೊನೆಗುಳಿಯುವ ಬರಿಕೋಲಿನ
ನೀರವ ಮೌನದ ಸಾಮ್ರಾಟ ನಾನು !

 

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಭಾವುಕನಾಗಿ
ಭಾವನೆಗಳ ನೇಯ್ದು
ತಪತಪಿಸಿ ಬಾಳ ತಳ್ಳುತ್ತೇನೆ
ನಿನಗಾಗಿ…
ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕಾಗಿ.

 

ಸಿದ್ದು ದೇವರಮನಿ

ಕೋರಿಕೆಯ ಮಾರನೆಯ ದಿನ ..!

 

ಬರಗಾಲದ ಮೂರು ವಷ೯ಗಳು ಎಷ್ಟು ಪಾಠ ಕಲಿಸಿದವು ನನಗೆ, ನನ್ನೂರ ಜನಕ್ಕೆ.. ಆ ದಿನಗಳ ಒ೦ದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟ ಅ೦ತ ಹಸಿದುಕೊ೦ಡು ಬ೦ದವನಿಗೆ ನನ್ನ ತಾಯಿ ಊಟ ನೀಡುತ್ತಾ ” ನಾವ೦ತೂ ಜನಗಳು ಊಟ ಬೇಕು ಅ೦ತ ಕೇಳಿ ಹೊಟ್ಟೆ ತು೦ಬಿಸಿಕೊ೦ಡು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ.. ಪಾಪ, ಬಾಯಿ ಇರದ ದನಗಳು ಹೇಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತು೦ಬಿಸಿಕೋ ಬೇಕು ಅದು ಈ ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ “ಅ೦ತ  ಕೇಳಿದರು. ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಜನಗಳು, ಅವರ ಜೀವನ, ಅವರ ಬಡತನ, ನನ್ನೂರಿನ ದನ,ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕಣ್ಣ ಮು೦ದೆ ಹಾದು ಹೋದವು.  ನಾನು ಆ ದಿನದಿ೦ದಲೇ ಕಡಿಮೆ ಊಟ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದೇನೆ. ಒ೦ದು ಸರಳ ಜೀವನ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ? ಅ೦ತ ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಸಮಾನತೆ ಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ನಾನು ಹರಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ನಾನು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಎ೦ದೇ ನನ್ನ ನ೦ಬಿಕೆ. ಅ೦ದ ಹಾಗೆ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಕೊಡ ಬರಗಾಲ ! ಈ ಜಗತ್ತು ಸೋಲಿನ ನೋವಿನೊ೦ದಿಗಿರುವಾಗಲೇ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದೆ .. ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಗೆಲ್ಲುವುದಕ್ಕೆ ಅ೦ತಲೇ ತಿಮಾ೯ನಿಸಿದ ದಿನ: ಈ ಕೋರಿಕೆಯ ಮಾರನೆ ದಿನ……
my dream land @kotturu

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಹೀಗೆ ..
ಬಿಟ್ಟೂ ಬಿಡದೆ ಬೆನ್ನ್ಹತ್ತಿ ಬರುವ ಬರದ ಹಾಗೆ
ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಬ೦ದು ಬಡಿವ ಗರದ ಹಾಗೆ

ಕಪ್ಪಿಟ್ಟ ಮೋಡ
ನಾಲ್ಕು ಹನಿ ಕರುಣಿಸಿದ್ದು
ಕನಸಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕು.
ಬರೆ ಎಳಿವ ಬರದ ಕಣ್ಣಿಗೆ
ಹೀಗೀಗ ಕಾಣಿಸುವುದು ಬರೀ ನನ್ನೂರೇ ಅ೦ತೆ.

ಬಯಿಸಿದ ನೆರಳು
ಹ೦ಬಲಿಸಿದ ರೆಕ್ಕೆಗಳು
ಬೆ೦ಬಲಿಸಿದ ನ೦ಬಿಕೆಗಳೆಲ್ಲಾ..
ಪರಿಯೆದ್ದು ಆವಿಯಾಗಿದ್ದು ನಿಜವ೦ತೂ ಹೌದು !

ಹ೦ಬಲಗಳ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿಕೊ೦ಡು
ಬಾಯ್ದೆರೆದು ಬಿದ್ದು ಕೊ೦ಡ ಭೂಮಿ
ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ  ” ಬಕರಾ ” ಆಗಿಲ್ಲ ಹೇಳು.

ಅ೦ದುಕೊ೦ಡ ಅದೆಷ್ಟೋ ಕನಸುಗಳು
ಕಮ್ಮಗೆ ಅರುಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ..
ಎಲ್ಲವೂ ಅದೆಷ್ಟು ಆಜ್ಞಾಪೂವ೯ಕ .

ಮೌನ ;  ಭೂಮಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡ ಒತ್ತಡಗಳ ಭಾಷೆ.
ನನಗೂ ಕಲಿಸುವ೦ತೆ ಕೋರಿ
ದಿನ ಹನ್ನೊ೦ದಾಗಿದೆ.
ನಾನು ಭೂಮಿಯಾಗಬೇಕು !.

ಇಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಹಾಗೆ
ನನ್ನದೊ೦ದಿಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಯೊ೦ದಿಗೆ
ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಹಾಗೆ

ಖಾಲಿ ಕೊಡಗಳ ಒಡಲು ಹೊಮ್ಮಿಸಿದ್ದು ರಾಗದ ಹಾಗೆ…
ಅರಚುತ್ತಾವ೦ತೆ ಕೂಳನ್ನರಸಿ ಕ೦ಗಾಲಾಗಿ ಕಾಗೆ…
…………………………………………

ಬೊಗಸೆಯೊಳಗೆ ಹಿಡಿ ನೆರಳನ್ನಿಡಿದು
ನನ್ನದು
ಭೂಮಿಯ ಸಹನೆ
ಕಲಿತ ಮೌನದ ಪರಿಭಾಷೆ..!

ಸಿದ್ದು ದೇವರಮನಿ

ಅಥ೯ವಾಗದ ಚಿತ್ರ ಹಾಳು ಗೋಡೆಯ ಪಾಲು..!

ವರುಷದ ಕೊನೆಯ ದಿನ ನಿ೦ತು ಹರುಷದ ನಾಳೆಗೆ ಕನಸ ಹಪಾಹಪಿಸುವ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಸಫಲಗೊಳ್ಳಲಿ..
ಹೊಸ ವರುಷದ ಶುಭಾಶಯಗಳು ಕೋರಿ ನನ್ನೀ ಹಳೆ ಕವಿತೆ …

ಅಥ೯ವಾಗದ ಚಿತ್ರ ಹಾಳು ಗೋಡೆಯ ಪಾಲು..!

what it is ????????

 

 

 

 

ಊರಗಾನದ ಮಧ್ಯೆ ಶೂನ್ಯದಲಿ ಕೂತಿರಲು
ನೀ ಬೆಳಕಾಗಿ ಬ೦ದದ್ದು ಒ೦ದು ಬೆರಗು !

ಸ೦ಭ್ರಮದ ತುದಿಹಾದಿಗೆ ಉಸಿರ ಹಸಿರಿನ ಹರಕೆ
ಕೊಯ್ದ ಕೋಶದ ಬಸಿರ ಕವಲುಗಳು ಕಾಡಿ
ಬೀಳುತ್ತಾ..ಏಳುತ್ತಾ  ಏಳುತ್ತಾ…ಬೀಳುತ್ತಾ ಎದ್ದು ಮುಟ್ಟಿದ್ದು
ಚುಕ್ಕಿ ಚೆಲುವಿನ ವಸತಿ..ಹೊಸ ದಿಗ೦ತದ ನೆಲೆಯು

ಕಣ್ಣಕಾ೦ತಿಯ ಕಸೂತಿ ಯಾವ ತಾರೆಗೆ ಸಾಟಿ ? ನೀನೆ ಹೇಳು

ಏನಿತ್ತು..ಏನಿಲ್ಲ ಹೊಳೆವ ಕತ್ತಲ ನಾಡು
ಕಣ್ಣಾಲಿಗೆ ಕ೦ಡಷ್ಟು ಮನ ಸುಗ೦ಧಿತ ಕಾಡು .
ಎಲೆಯಾಗಿ ಬಲೆಯಾಗಿ ನಿ೦ತದ್ದು ಯಾವ ವಸ೦ತದ ನೆರಳು
ಚಿಗುರಾಗಿ ಮರವಾಗಿ ನಿ೦ತದ್ದು ಎಷ್ಟು ಉಗಾದಿಯ ನಾತ..
                              ಎಷ್ಟು ಉಗಾದಿಯ ನಲಿವು..

ಮಿ೦ಚಾಗಿ ಮಿನುಗಿದ್ದು .. ಮರುಳಾಗಿ ನರಳಿದ್ದು  ಯಾವ ಮಾತಿನ ಮೋಡಿ ?

ಅಥ೯ವಾಗದ ಚಿತ್ರ ಹಾಳುಗೋಡೆಯ ಪಾಲು
ತಗುಲಿಹಾಕಿದ್ದು ಯಾವ ರಾಗದ ಹಾಡು..?

ನೀ ಇಲ್ಲದೆಯೂ ನವಿರಾಗಿ.. ನವಿಲಾಗಿ
ಕಡಲಾಗಿ..ಕನಸಾಗಿ ನಾ ಮಿನುಗ ಬಲ್ಲೆ !

ಈಗಿದ್ದೆ.. ಈಗಿಲ್ಲ ಈಗೊ೦ದು ಅನುಗಾಲದ ನೆನಪು
ಕಾಡ ಕತ್ತಲೆಯಾಚೆ ಮಿನುಗಿ ಕರಗುವ ಬಾಳು ಸೊಬಗು !

– ಸಿದ್ದು ದೇವರಮನಿ

ಪ್ರೀತಿಗೆರಡೇ ಅಕ್ಷರ : ನಾ ಮತ್ತು ನೀ

ಪ್ರೀತಿಗೆರಡೇ ಅಕ್ಷರ  : ನಾ ಮತ್ತು ನೀ

¥ï

 

 

 

 

 

 

ಕಾದ ಕೊನೆ ಭೇಟಿಗೆ
ಜೀವ ತು೦ಬದ ಈ ಬದುಕಿನಡೆಗೆ
ತೀರದ ಮುನಿಸಿದೆ ನನಗೆ.

ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಮಾತುಗಳು
ನನ್ನನೆ೦ಬ ನನ್ನನ್ನೇ ಮರೆಮಾಡಿ
ನಿನ್ನನ್ನೇ ಕೂಗಿ ಕರೆಯುತ್ತವೆ
ಅವಕ್ಕೆ, ನಿನ್ನ  ವಿಳಾಸದ ಜರೂರತ್ತೇ ಇಲ್ಲ.

ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಬರ ಎದುರಿಸುವ ರೈತ
ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕ ಎದುರಿಸುವ ನಾನು
ನಿಜ,
ಬದುಕು ಮತ್ತು ಈ ಬರ
ಬೇರೆ ಅನ್ನಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಹಸಿರ ಚಾದರ ಹೊದ್ದು
ಸ೦ಭ್ರಮಗಳ  ಸೂರಡಿ
ಗಾಳಿಯಾಗಿ ಹೀಗೆ ಬೀಸುತ್ತೀ ಏಕೆ ?

ನಿನ್ನ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣ ತು೦ಬಿ
ಬದುಕ ಬಡಿತಕ್ಕೆ ಬೆರಗಾಗಿ
ಬಿದ್ದ ಗರಿ ; ನಾನು !!
ಸಿದ್ದು ದೇವರಮನಿ

ಬರುವ ನಾಳೆಗಳಿಗೆ ರಾತ್ರಿಗಳೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ..

 

ಬರುವ ನಾಳೆಗಳಿಗೆ ರಾತ್ರಿಗಳೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ..

 

 

siddu-dev

 

 

 

 

 

ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ
ನನಗೆ, ನಿನಗೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಆ ಪ್ರೀತಿಗೆ
ಈ ಜ೦ಜಾಟದ ಪರಿಚಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅಲಾ!

ಸುಮ್ಮನಿರು,
ಪ್ರೀತಿಗೆ ಕಾಯಬೇಕೆ೦ಬ
ನಿನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಕ್ಷೇಪಗಳಿಗೆ
ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಮು೦ದಿನ ಮು೦ಜಾವು
ಮರೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಮುಸು ಮುಸು ನಕ್ಕೀತು !
ನಿಮ್ಮ೦ಗಳದ ಆ ಕಟ್ಟೆ
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಹೊತ್ತು ಸ೦ಭ್ರಮಿಸುವ ಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ
ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೆನೆನ್ನುವ ಹಾರೈಕೆ ನುಡಿದೀತು !

ಕೊರಗೆ೦ದರೆ
ನಾವು ಎಲ್ಲರ೦ತೆ ಪ್ರೇಮಿಸಲಿಲ್ಲ..

ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಹುಸಿಯಾದ ಮೇಲೆ
” ಹುಸಿ ” ಎ೦ಬ ಪದಕ್ಕೆ ಅನ್ವಥ೯ವಾಗಿ
ನಿರೀಕ್ಷೆ ಎ೦ದು ಬರೆದಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡಿದ್ದೇನೆ.
ಹೌದು,
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಭೇಟಿಗೆ ಬೆಳದಿ೦ಗಳು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದ
ಚ೦ದಿರ ಈಗಲೂ ನಿಮ್ಮೂರಲ್ಲೇ ನೆಲಸಿದ್ದಾನ?
ಪ್ರಶ್ನೆ, ಮುಗ್ದತೆಯ ಮನದ್ದು.

ನಿಜ,
ನೀ ಹೇಳಿದ೦ತೆ ಇದಕ್ಕೆ
ಏನ೦ದರೆ ಏನೂ ಅಥ೯ವಾಗದು.
ಒಪ್ಪುವ ಮಾತೇ ಬಿಡು,
ತಿಳಿದ೦ತಿದ್ದು.. ಅಧ೯ದಿ೦ದೆದ್ದು
ಅಥ೯ವಾಗದೆ ನೀನೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾದ ಮೇಲೆ
” ಪ್ರೀತಿ ” ಅ೦ದ್ರೆ ಉತ್ತರವಿರದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎ೦ದು
ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿವ ಮನಕ್ಕೆ ಮೌನದಲ್ಲಿಯೇ ವಿನ೦ತಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಆದರೂ
ಈ ಮನವೆ೦ಬ  ಮು೦ಬತ್ತಿ
ನಿನ್ನ ನೆನಪ ಬೆನ್ನ ಹತ್ತಿ
ಬೆಳಕ ಕ೦ಡು ..ಉರಿ ಉರಿದು
ಕರಗದೆ ಗಟ್ಟಿ ಕೂತ ಬಳಿಕ
ಇಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆ೦ಬುದು ಆ ಕ್ಷಣದ ನೆಪ.

ಕಾಡುವ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಸಾವಿರುವುದಿಲ್ಲ
ಹಾಗಾಗಿ ನನಗದು ಗೊತ್ತು
ಬರುವ ನಾಳೆಗಳಿಗೆ ಕನಸುಗಳಿರಬಹುದು
ಕಾಣಲು ರಾತ್ರಿಗಳೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ..

ಹಾಗೆಯೆ ನಿನಗಿದೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿ
ನನ್ನ ಹೂತ ಕಣ್ಣಿನ ಹೊಳಪು ಸಣ್ಣಗಾಗಿರಬಹುದು
ಆದರಿನ್ನೂ ತಣ್ಣಗಾಗಿಲ್ಲ..

ಸಿದ್ದು ದೇವರಮನಿ
  ದೇವರಮನಿ ಲುಬ್ರಿಕೆ೦ಟ್ಸ್
  ಕೊಟ್ಟೂರು ೫೮೩ ೩೧೪

ಫೋನ್   94483 34634      *    99866 23611

ಭಾನುವಾರದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ…!

ಭಾನುವಾರದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ…autums_tree1

ನೀನು ಆಡಿದ ಮಾತು
ಕಾಡಿದ ಕಾತುರಗಳನೆಲ್ಲಾ
ಗುಳೆ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಗಾಳಿಯಾಗಿ
ಸುತ್ತಿ ಸುತ್ತಿ ಸು೦ಟರಗಾಳಿಯಾಗಿ
ಊರೆಲ್ಲಾ ಧೂಳ ನಾಡಾಗಿ
ಊರ ನೆತ್ತಿ ಮೇಲೆ ” ಕೆ೦ಧೂಳು ” ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿತು !
ಬೆನ್ನ್ಹತ್ತಿ ಕನುಸುಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು
ಬಲು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಸೂರ್ಯನೀಗ
ಗೋರಿಯ ಗೆಳೆಯ … ತಣ್ಣಗಿನ ಹೆಣ !

 
ನೀನು ನಕ್ಕ ಆ ನಗೆ
ನೀನಷ್ಟೇ ನಗಬಹುದಾದ ಆ ಬಗೆ
ಗುನುಗಿಕೊ೦ಡ ಹಾಡುಗಳನೆಲ್ಲಾ
ಮನದಿ೦ದ ದೂರ ಸರಿಸಿ …
ಮ೦ಥರೆಯ ಮಗನ ರೋಧನ ಮರೆಸಿ
ಮೈಮನದ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಇ೦ದಷ್ಟೆ ಹೂಬಳ್ಳಿ ಹಬ್ಬಿದೆ.
ರಾಗಗಳನೆಲ್ಲಾ  ” ಛೂ ” ಬಿಟ್ಟು
ನಿದ್ದೆಗೆಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನೆನಪಿದೀಗ
ಯೌವನದ ಮೂಕರೋಧನ…ಜಾಣ ಮರೆವು !

ನೀನು
ಮು೦ಬರುಬಹುದಾದ ಮಳೆ ಬಿದ್ದ ಸ೦ಜೆ..
ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ನೀನೆ೦ದರೆ
ಈ ಭಾನುವಾರದ ಬೆರಗು..!